Birkaç gün öncesine kadar hep “Geç doğmuşum” derdim. Zira eskilerin müziklerini de, filmlerini de daha çok severim ben. Böyle bir durumda antika bir insan olduğumu bile söyleyebilirsiniz. Şimdiyse tüm düşüncelerim değişti, değiştirildiği söylenen yönetmelik beni de değiştirdi. Artık, “Birkaç yıl erken doğmuşum” diyorum mesela. Lisede evlilik özgürlüğü benim zamanımda olsaydı belki de şimdi evimi kurmuş, çocuklarımı doğurmuş olurdum.
Okul derdim de olmazdı, akademiye dair düşüncelerim de. İşi bulmayı dert etmezdim, kocam bakardı bana da çocuklarıma da. Beğendiğim eşyayı da kendi paramla almak yerine kocamın parasıyla alırdım.

Her gün sabahın köründe kalkıp geleceğe dair planlarım için uğraşmak zorunda da kalmazdım hani. Evimde oturur, bakardım kocama, boyumca olmuş çocuklarıma.

Lisedeyken görüştüğüm çocuk da çok yakışıklıydı hani, ciddi düşünüyordu(?!) benimle ilgili. Okul bittiğinde farklı yönlere gitmeseydik, ben onunla lise ikideyken evleniverseydim belki de şimdi taş gibi kocam olacaktı. Evli, Mutlu (?), Çocuklu olacaktım. Kadın gibi kadın olacaktım. Olmadı.

19 Mayıs’da ortalarda tepindim; güneşin altında bunaldım,karizmam çizildi, başıma güneş geçti. Evlenmek de yasaktı, çocuk yaşımda kapıma dizilen taliplerimi de geri çevirdim zaten. Al, evde kaldım. Akşamları  ayaküstü birşeyler atıştırıp, arta kalan kısacık zamanda iki insan göreyim diye dışarı atıyorum kendimi. Atamazsam, bilgisayar başına oturup sanal arkadaşlarımla laklak ediyorum.

Evlenseydim öyle mi olurdu? Kalkardım erkenden, yapardım işlerimi. Başlardım Müge Anlı’yla nasıl paranoyak oluruz programından, Esra Erol’a kadar yolu var.
Sürüyle dantelim, örgüm, kanaviçem de olurdu. Altın günlerine gider, arkadaş edinirdim kendime. Akşam kocam- çocuklarım eve gelince de eğer keyfi yerindeyse iki lafın belini kırabilirdim. Keyifsizse de haddimi bilirdim hani, zira en iyi ben bilirdim para beklemenin nasıl bir şey olduğunu. En iyi ben bilirdim saçın nasıl süpürge olabileceğini. Böyle konularda uzmanlaşmak kolay mı?

Bakın şimdi halime? Huysuzİhtiyar.zip gibiyim.  Bazen sıkıntıdan televizyonla konuşuyorum siz düşünün halimi. Filmde adam bir şeyler diyor, ben ekran karşısında “Hadi oradan yalancı” diyorum. Oluyor mu? Yazık değil mi?

Yazık.

Yazık işte.

Çok güzel olmuş bu yüzden, o taslak bence. Buradan Milli Eğitim Bakanımıza sesleniyorum, taslak filan demesin. Olumsuz bakmasın, Kılıçdaroğlu da ihtimal versin bir zahmet. Bırakın gençler erken yaşta evlensinler, çocuk yapmayı da serbest bırakın hatta.
Genç yaşta anne-baba olmak iyi şey. Bakın benimkilerin biri 30 diğeri 34 yaşında ebeveyn olmuş, kendilerini şaşırdılar bana ayak uydurayım derken. Zaman değişti artık domates filan da ekilmiyor. Gözünüzü seveyim, bir hallediverin. Biz yaşayamadık, gençler yaşasın.

Geçmeyin evlenme özgürlüğünün önüne!